Terug in Lusaka
Door: Lex Tervelde
Blijf op de hoogte en volg Lex
23 November 2018 | Zambia, Lusaka
Vrijdag 23 november 2018
In de loop van de ochtend naar Lusaka gereden. We hadden alle tijd want het was een dikke 200 km. Het eerste deel ging behoorlijk vlot. Weinig verkeer en geen beesten op de weg. Ook leken er wel minder mensen te lopen en te fietsen.
Opvallend is dat vrouwen alles op hun hoofd vervoeren terwijl de mannen alles op hun fiets binden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt achterop gebonden. Het meeste wat je ziet zijn vier zakken met houtskool. Maar ook ben ik al een deur en een tafel tegen gekomen. Lange planken rechtop langs de bagagedrager vastgebonden. Vrouwen hebben vaak emmers of teilen op hun hoofd met daarin groenten. Zakken maismeel van 25 kg wordt ook op het hoofd meegedragen. Zware zakken van 50 kg gaan op de bagagedrager. Zo vervoeren ze van alles en vrouwen dragen ook nog een kind mee op hun rug.
Onderweg naar Lusaka werd het steeds drukker en we zouden ruim voordat we de stad echt zouden bereiken een lunchstop in Cosmopolitan maken. Cosmopolitan is een groot overdekt winkelcentrum met kleine en grote winkels en natuurlijk fastfoodrestaurants. Toen we de enorme parkeerplaats wilden opdraaien was het file rijden geblazen. Het stond he-le-maal vol met auto’s nergens was plek en we moesten wachten totdat mensen weggingen. Het schoot langzaam op en met veel geluk vonden we een parkeerplaats vlak voor het winkelcentrum. Toen we naar ons lunchadres liepen zagen we heel veel mensen met tv’s, wasmachines, computers, kleding, flessen drank en dozen met cornflakes lopen en nog veel meer. Eindelijk begrepen we wat er aan de hand was. Het was Black Friday! Alles, maar dan ook alles, gaat voor de helft van de prijs weg! Alle winkels doen er aan mee en het is een ware gekte. Eigenlijk moesten we nog een brood hebben en toen we de Shoprite in wilden was de ingang versperd. Het zag er zwart van de mensen…maar dat kan al gauw in Afrika. Lange rijen bij de kassa’s en binnekomen kon niet eens. Wat een mensenmassa. Onderweg kwamen we gelukkig nog een bakker tegen zodat we morgen toch ontbijt hebben.
De mensen van Eurekacamping kennen Bennie al en we konden al snel onze lodge in. Het internet is niet de sterkste schakel hier maar gelukkig kunnen we inloggen en hebben weer verbinding met de buitenwereld. Vanmiddag maar meteen de achterstallige blogs geüpload dan zijn die maar weer bij.
’s Avonds brak er nog een waar schouwspel los. De termieten vlogen uit! De vogels attendeerde ons er op dat er voedsel in de lucht was. Drongo’s, Bleu Waxbills, Common Buulbuuls en onze eigen Europese Vliegenvangers deden zich te goed aan al dat vliegende lekkers. Proteïne bommen. Rondom onze lodge kropen op exact hetzelfde tijdstip de Koningintermieten uit allerlei gaten uit de grond. Eerst kwamen er honderden kleine termietjes naar buiten die een soort rondedans maakten om de opening. Daarna kwamen de gevleugelde Koninginnen naar buiten om vervolgens op de wieken te gaan om elders een nieuwe termietenkolonie te vestigen. Alles gebeurde op hetzelfde tijdstip, vlak voor donker en stopte na ongeveer 20 minuten. De Koninginnen waren weg en de achtergebleven termietjes kropen weer in hun hol. Het schouwspel was teneinde. Wat een ongelofelijke gebeurtenis. Het is de massa waarvan er waarschijnlijk een paar overleven die er weer voor zorgen dat elders een kolonie ontstaat. Een leuk detail is dat wanneer de koninginnen de grond raken direct hun vleugels afwerpen. Sommige kwamen niet goed omhoog en toen ze op de grond neervielen draaiden ze een keer links en een keer rechts en de vleugels bleven achter terwijl ze zelf op zoek gingen naar een geschikte plek.
Prachtig Afrika!
In de loop van de ochtend naar Lusaka gereden. We hadden alle tijd want het was een dikke 200 km. Het eerste deel ging behoorlijk vlot. Weinig verkeer en geen beesten op de weg. Ook leken er wel minder mensen te lopen en te fietsen.
Opvallend is dat vrouwen alles op hun hoofd vervoeren terwijl de mannen alles op hun fiets binden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt achterop gebonden. Het meeste wat je ziet zijn vier zakken met houtskool. Maar ook ben ik al een deur en een tafel tegen gekomen. Lange planken rechtop langs de bagagedrager vastgebonden. Vrouwen hebben vaak emmers of teilen op hun hoofd met daarin groenten. Zakken maismeel van 25 kg wordt ook op het hoofd meegedragen. Zware zakken van 50 kg gaan op de bagagedrager. Zo vervoeren ze van alles en vrouwen dragen ook nog een kind mee op hun rug.
Onderweg naar Lusaka werd het steeds drukker en we zouden ruim voordat we de stad echt zouden bereiken een lunchstop in Cosmopolitan maken. Cosmopolitan is een groot overdekt winkelcentrum met kleine en grote winkels en natuurlijk fastfoodrestaurants. Toen we de enorme parkeerplaats wilden opdraaien was het file rijden geblazen. Het stond he-le-maal vol met auto’s nergens was plek en we moesten wachten totdat mensen weggingen. Het schoot langzaam op en met veel geluk vonden we een parkeerplaats vlak voor het winkelcentrum. Toen we naar ons lunchadres liepen zagen we heel veel mensen met tv’s, wasmachines, computers, kleding, flessen drank en dozen met cornflakes lopen en nog veel meer. Eindelijk begrepen we wat er aan de hand was. Het was Black Friday! Alles, maar dan ook alles, gaat voor de helft van de prijs weg! Alle winkels doen er aan mee en het is een ware gekte. Eigenlijk moesten we nog een brood hebben en toen we de Shoprite in wilden was de ingang versperd. Het zag er zwart van de mensen…maar dat kan al gauw in Afrika. Lange rijen bij de kassa’s en binnekomen kon niet eens. Wat een mensenmassa. Onderweg kwamen we gelukkig nog een bakker tegen zodat we morgen toch ontbijt hebben.
De mensen van Eurekacamping kennen Bennie al en we konden al snel onze lodge in. Het internet is niet de sterkste schakel hier maar gelukkig kunnen we inloggen en hebben weer verbinding met de buitenwereld. Vanmiddag maar meteen de achterstallige blogs geüpload dan zijn die maar weer bij.
’s Avonds brak er nog een waar schouwspel los. De termieten vlogen uit! De vogels attendeerde ons er op dat er voedsel in de lucht was. Drongo’s, Bleu Waxbills, Common Buulbuuls en onze eigen Europese Vliegenvangers deden zich te goed aan al dat vliegende lekkers. Proteïne bommen. Rondom onze lodge kropen op exact hetzelfde tijdstip de Koningintermieten uit allerlei gaten uit de grond. Eerst kwamen er honderden kleine termietjes naar buiten die een soort rondedans maakten om de opening. Daarna kwamen de gevleugelde Koninginnen naar buiten om vervolgens op de wieken te gaan om elders een nieuwe termietenkolonie te vestigen. Alles gebeurde op hetzelfde tijdstip, vlak voor donker en stopte na ongeveer 20 minuten. De Koninginnen waren weg en de achtergebleven termietjes kropen weer in hun hol. Het schouwspel was teneinde. Wat een ongelofelijke gebeurtenis. Het is de massa waarvan er waarschijnlijk een paar overleven die er weer voor zorgen dat elders een kolonie ontstaat. Een leuk detail is dat wanneer de koninginnen de grond raken direct hun vleugels afwerpen. Sommige kwamen niet goed omhoog en toen ze op de grond neervielen draaiden ze een keer links en een keer rechts en de vleugels bleven achter terwijl ze zelf op zoek gingen naar een geschikte plek.
Prachtig Afrika!
-
24 November 2018 - 03:49
Monique:
Wat een mooi land Afrika en wat hebben jullie weer veel gezien
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
