Aan alle kanten...olifanten!
Door: Lex Tervelde
Blijf op de hoogte en volg Lex
15 November 2018 | Zambia, Mfuwe
Donderdag 15 november 2018
Omdat we vier dagen vooruit hadden betaald om het park in te mogen moesten we vanmorgen ons entree verlengen. Nadat we betaald hadden zou de parkwachter zorgen dat de vergunning bij terugkomst klaar zou liggen. Snel geregeld en we konden direct doorrijden. Bennie wilde voor de laatste keer naar de bijeneter kolonie om foto’s te maken. Dus reden we er rechttoe rechtaan naar toe. Omdat onderweg de dode olifant lag waren we benieuwd of daar nog wat te beleven viel. Toen we in de buurt kwamen kon het je niet ontgaan dat er wat lag te ontbinden. Wat een geur. Gieren en hyena’s trokken zich er niets van aan. Het karkas was al geopend en de gieren smulden er van evenals de hyena’s. Wat ik niet begrijp is dat er een olifant ligt van 3000 kg en dat er nog ruzie wordt gemaakt om een stukje vlees. Maar zo gaat dat in de natuur.
Opvallend was dat zelfs de gieren lagen uit te buiken. Op hun knieën en met de vleugels op de grond lagen ze heerlijk in het zand hun maal te verteren. Ik had dit nog nooit eerder gezien bij gieren.
Vlakbij de kolonie ligt nog een leeuw onder de struik, deze was inmiddels uit zijn lijden verlost. De impala’s waren daar nog niet helemaal van overtuigd. Op eerbiedige afstand maakten ze alarmgeluiden om andere dieren te waarschuwen dat er een leeuw lag.
Bennie heeft naar hartenlust nog een paar honderd foto’s gemaakt en rond 10 uur was het zo warm dat hij er de brui aan gaf. Ik had mij ondertussen vanuit de auto op een paartje kleine bijeneters gestort om die te fotograferen. Zo liep de ochtend op zijn eind en hebben we in het dorp nog wat boodschappen gedaan voor de lunch.
Rond vier uur gingen we opnieuw het park in en reden langs de rivier richting het westen. Al gauw stuitten we op een groepje olifanten. Een paar foto’s genomen en toen we even niet opletten was een jong mannetje naar de auto toe geslopen. Hij zou juist zijn slagtanden tegen de achterdeur aanzetten toen ik hem in de gaten kreeg. Dat was de deur achter mij! Snel startte Bennie de motor en reden weg om schade te voorkomen. Dat was wel even een spannend moment. Maar gelukkig zonder gevolgen.
Niet veel verder zagen we een grote groep olifanten die op weg waren naar de rivier. Van klein tot groot en heel groot. Hier bleven we staan om nog meer foto’s te maken. De groep leek wel steeds groter te worden en overal kwamen olifanten vandaan. De matriarch hield de boel goed in de gaten en kwam tussen de auto en de kudde staan. Al etend en bomen slopend trok de groep rustig naar de rivier. Overal waren inmiddels olifanten om ons heen. We stonden midden in de groep en maakten als het ware er deel vanuit. Het is best wel spannend als zo een grote wijfjes olifant je de hele tijd observeert. Eén verkeerde beweging en ze was bij je om haar kudde te beschermen. In de groep liepen ook twee olifanten die waarschijnlijk te maken hebben gehad met stroperij. Eentje was een deel van zijn slurf kwijt en liep mank. De ander had een groot gat in zijn slurf waar wellicht een strik om had gezeten. Alle parken hebben last van stroperij en als de Afrikanen de kans krijgen stropen ze alles weg. Gelukkig is er veel toezicht en worden stropers regelmatig op opgepakt.
De kudde liep uiteindelijk verder naar de rivier en toen we daar met een klein omweggetje ook aankwamen liepen ze ons allemaal weer voorbij. Na een korte drinkpauze staken ze de rivier over om aan de overkant zich goed te doen aan mango’s. Later hoorden we in de lodge dat de mango’s er heel in gaan en er ook weer bijna heel uitkomen. Bavianen zoeken de dan rijpe mango’s op en doen zich er te goed aan. Recycling!
Ik zag dat er nog meer aan recycling werd gedaan want toen een jonge vrouwtjes olifant een paar grote bolussen liet vallen was er direct een mannetje bij die de keutels ontleedde. Met zijn slurf trok hij de boel uit elkaar en regelmatig verdween er een lekkere hap in zijn bek. Wat nu de bedoeling hiervan is is me niet geheel duidelijk. Maar het was voor het eerst dat ik dit waarnam.
Het begon al te schemeren en toen we terugreden naar de uitgang van het park lag daar pontificaal op de droge rivierbedding een mannetjesleeuw. Waarschijnlijk lag hij daar ter afleiding want geen beest durfde nu te gaan drinken en bleven staan op de oever. De leeuwinnen zouden zich verstopt kunnen hebben op de oever om een aanval te doen op de verzamelden dieren. Heel ingenieus en zonder communicatie. Intelligente grote katten!
Omdat we vier dagen vooruit hadden betaald om het park in te mogen moesten we vanmorgen ons entree verlengen. Nadat we betaald hadden zou de parkwachter zorgen dat de vergunning bij terugkomst klaar zou liggen. Snel geregeld en we konden direct doorrijden. Bennie wilde voor de laatste keer naar de bijeneter kolonie om foto’s te maken. Dus reden we er rechttoe rechtaan naar toe. Omdat onderweg de dode olifant lag waren we benieuwd of daar nog wat te beleven viel. Toen we in de buurt kwamen kon het je niet ontgaan dat er wat lag te ontbinden. Wat een geur. Gieren en hyena’s trokken zich er niets van aan. Het karkas was al geopend en de gieren smulden er van evenals de hyena’s. Wat ik niet begrijp is dat er een olifant ligt van 3000 kg en dat er nog ruzie wordt gemaakt om een stukje vlees. Maar zo gaat dat in de natuur.
Opvallend was dat zelfs de gieren lagen uit te buiken. Op hun knieën en met de vleugels op de grond lagen ze heerlijk in het zand hun maal te verteren. Ik had dit nog nooit eerder gezien bij gieren.
Vlakbij de kolonie ligt nog een leeuw onder de struik, deze was inmiddels uit zijn lijden verlost. De impala’s waren daar nog niet helemaal van overtuigd. Op eerbiedige afstand maakten ze alarmgeluiden om andere dieren te waarschuwen dat er een leeuw lag.
Bennie heeft naar hartenlust nog een paar honderd foto’s gemaakt en rond 10 uur was het zo warm dat hij er de brui aan gaf. Ik had mij ondertussen vanuit de auto op een paartje kleine bijeneters gestort om die te fotograferen. Zo liep de ochtend op zijn eind en hebben we in het dorp nog wat boodschappen gedaan voor de lunch.
Rond vier uur gingen we opnieuw het park in en reden langs de rivier richting het westen. Al gauw stuitten we op een groepje olifanten. Een paar foto’s genomen en toen we even niet opletten was een jong mannetje naar de auto toe geslopen. Hij zou juist zijn slagtanden tegen de achterdeur aanzetten toen ik hem in de gaten kreeg. Dat was de deur achter mij! Snel startte Bennie de motor en reden weg om schade te voorkomen. Dat was wel even een spannend moment. Maar gelukkig zonder gevolgen.
Niet veel verder zagen we een grote groep olifanten die op weg waren naar de rivier. Van klein tot groot en heel groot. Hier bleven we staan om nog meer foto’s te maken. De groep leek wel steeds groter te worden en overal kwamen olifanten vandaan. De matriarch hield de boel goed in de gaten en kwam tussen de auto en de kudde staan. Al etend en bomen slopend trok de groep rustig naar de rivier. Overal waren inmiddels olifanten om ons heen. We stonden midden in de groep en maakten als het ware er deel vanuit. Het is best wel spannend als zo een grote wijfjes olifant je de hele tijd observeert. Eén verkeerde beweging en ze was bij je om haar kudde te beschermen. In de groep liepen ook twee olifanten die waarschijnlijk te maken hebben gehad met stroperij. Eentje was een deel van zijn slurf kwijt en liep mank. De ander had een groot gat in zijn slurf waar wellicht een strik om had gezeten. Alle parken hebben last van stroperij en als de Afrikanen de kans krijgen stropen ze alles weg. Gelukkig is er veel toezicht en worden stropers regelmatig op opgepakt.
De kudde liep uiteindelijk verder naar de rivier en toen we daar met een klein omweggetje ook aankwamen liepen ze ons allemaal weer voorbij. Na een korte drinkpauze staken ze de rivier over om aan de overkant zich goed te doen aan mango’s. Later hoorden we in de lodge dat de mango’s er heel in gaan en er ook weer bijna heel uitkomen. Bavianen zoeken de dan rijpe mango’s op en doen zich er te goed aan. Recycling!
Ik zag dat er nog meer aan recycling werd gedaan want toen een jonge vrouwtjes olifant een paar grote bolussen liet vallen was er direct een mannetje bij die de keutels ontleedde. Met zijn slurf trok hij de boel uit elkaar en regelmatig verdween er een lekkere hap in zijn bek. Wat nu de bedoeling hiervan is is me niet geheel duidelijk. Maar het was voor het eerst dat ik dit waarnam.
Het begon al te schemeren en toen we terugreden naar de uitgang van het park lag daar pontificaal op de droge rivierbedding een mannetjesleeuw. Waarschijnlijk lag hij daar ter afleiding want geen beest durfde nu te gaan drinken en bleven staan op de oever. De leeuwinnen zouden zich verstopt kunnen hebben op de oever om een aanval te doen op de verzamelden dieren. Heel ingenieus en zonder communicatie. Intelligente grote katten!
-
16 November 2018 - 04:46
Monique:
Wat weer een belevenis voor jullie en wat weer een mooie foto's. Nog heel veel plezier
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
