Naar Luangwa
Door: Lex Tervelde
Blijf op de hoogte en volg Lex
10 November 2018 | Zambia, Mfuwe
Zaterdag 10 november 2018
Om bij Luangwa te komen hadden we opnieuw een reisdag nodig. Wat een afstanden zijn het hier in Zambia. Over het algemeen waren de wegen goed berijdbaar op een paar kleine stukjes na. Diepe kuilen en ontbreken van asfalt noopte tot aanpassing van de snelheid. Soms moesten we stapvoets rijden om de schokbrekers van de auto heel te houden. Onderweg in Chipata hebben we nog even wat inkopen gedaan. Water en diverse soorten sap hadden we nodig om de hitte het hoofd te bieden. De middagtemperatuur loopt op naar zo een 35 graden en meer. Gelukkig staat er een klein briesje voor de afkoeling. Het is heerlijk om met de ramen open te rijden en de warme wind te voelen. Een aangename hitte!
Inmiddels hebben we vanaf Lusaka, de hoofdstad, er alweer zo een 750 km op zitten en zijn we gearriveerd op plaats van bestemming. Een idyllisch plekje aan de Luangwa rivier. Vanuit de lodge kijken we over het water en de ruggen van de nijlpaarden naar een steile rivierwand. Hierin broeden momenteel de Karmijnrode bijeneters en wel de zuidelijke soort. Het doel van het bezoek aan Luagwa is om deze vogelsoort vast te leggen met de camera. Bennie heeft al een aantal prachtige foto’s gemaakt en hoopt nu wat interactie vast te leggen tussen ouders en hun jongen. De jongen zijn nu zo groot dat ze hun kop net buiten de nestholte steken om gevoerd te worden. Verder biedt het park natuurlijk ook allerlei grote zoogdieren en morgenochtend vroeg zullen we daarvan gaan genieten.
Zambia is hard aan het veranderen. Het land wordt door de bewoners opgemaakt. Overal zie je kaalkap en langs de weg worden de bomen als houtskool aangeboden. Het land blijft desolaat achter. Wilde dieren worden weg gestroopt of verdreven naar beschermde natuurparken. De eerdere kleinere nederzettinkjes groeien nu als kool. Veel, heel veel jonge kinderen krioelen door elkaar. Zambia is hard op weg om er net als Nederland te komen uitzien, een paar (omheinde) natuurparken en de rest is volgebouwd.
Gelukkig zijn de parken in Zambia nog wel groot, sommige zo groot als Nederland en worden goed beschermd!
Op de rivierbedding is een grote tent gebouwd. Hierin vindt vanavond een festival plaats. Muziek en dans. Ik ga er vanuit dat we de hele nacht liggen mee te schudden op de maat van de bongo’s. Een voorproefje hadden we al toen er een open vrachtwagen het terrein opreed en een jambegroep de boel al vast wat kwam opluisteren. Het belooft veel goeds!
Om bij Luangwa te komen hadden we opnieuw een reisdag nodig. Wat een afstanden zijn het hier in Zambia. Over het algemeen waren de wegen goed berijdbaar op een paar kleine stukjes na. Diepe kuilen en ontbreken van asfalt noopte tot aanpassing van de snelheid. Soms moesten we stapvoets rijden om de schokbrekers van de auto heel te houden. Onderweg in Chipata hebben we nog even wat inkopen gedaan. Water en diverse soorten sap hadden we nodig om de hitte het hoofd te bieden. De middagtemperatuur loopt op naar zo een 35 graden en meer. Gelukkig staat er een klein briesje voor de afkoeling. Het is heerlijk om met de ramen open te rijden en de warme wind te voelen. Een aangename hitte!
Inmiddels hebben we vanaf Lusaka, de hoofdstad, er alweer zo een 750 km op zitten en zijn we gearriveerd op plaats van bestemming. Een idyllisch plekje aan de Luangwa rivier. Vanuit de lodge kijken we over het water en de ruggen van de nijlpaarden naar een steile rivierwand. Hierin broeden momenteel de Karmijnrode bijeneters en wel de zuidelijke soort. Het doel van het bezoek aan Luagwa is om deze vogelsoort vast te leggen met de camera. Bennie heeft al een aantal prachtige foto’s gemaakt en hoopt nu wat interactie vast te leggen tussen ouders en hun jongen. De jongen zijn nu zo groot dat ze hun kop net buiten de nestholte steken om gevoerd te worden. Verder biedt het park natuurlijk ook allerlei grote zoogdieren en morgenochtend vroeg zullen we daarvan gaan genieten.
Zambia is hard aan het veranderen. Het land wordt door de bewoners opgemaakt. Overal zie je kaalkap en langs de weg worden de bomen als houtskool aangeboden. Het land blijft desolaat achter. Wilde dieren worden weg gestroopt of verdreven naar beschermde natuurparken. De eerdere kleinere nederzettinkjes groeien nu als kool. Veel, heel veel jonge kinderen krioelen door elkaar. Zambia is hard op weg om er net als Nederland te komen uitzien, een paar (omheinde) natuurparken en de rest is volgebouwd.
Gelukkig zijn de parken in Zambia nog wel groot, sommige zo groot als Nederland en worden goed beschermd!
Op de rivierbedding is een grote tent gebouwd. Hierin vindt vanavond een festival plaats. Muziek en dans. Ik ga er vanuit dat we de hele nacht liggen mee te schudden op de maat van de bongo’s. Een voorproefje hadden we al toen er een open vrachtwagen het terrein opreed en een jambegroep de boel al vast wat kwam opluisteren. Het belooft veel goeds!
-
11 November 2018 - 10:45
Monique:
Wat weer een mooi verhaal en wie weet ga je nog dansen vanavond -
11 November 2018 - 12:31
Jan:
Mooi verslag Lex ga maar lekker genieten daar.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
