De allerlaatste dag in Afrika...
Door: Lex Tervelde
Blijf op de hoogte en volg Lex
16 April 2018 | Zambia, Lusaka
16 april 2018
Tijdens het ontbijt vertelde Donald dat zijn vrouw Debbie vandaag haar verjaardag viert. Niemand had hier iets over verteld en het was voor ons echt een verrassing. Uiteraard uitgebreid gefeliciteerd.
Vanmorgen op tijd weggereden uit Kabwe. Rond 12 uur waren we in Lusaka, de hoofdstad van Zambia. Na een uitgebreide lunch zijn we doorgereden naar een Nederlander die een autoverhuurbedrijf annex garage heeft. Bij hem blijft de auto in onderhoud en onder dak staan zodat Bennie en de Amerikaan Paul gezamenlijk van de auto gebruik kunnen maken. Nadat we alle spullen hadden gecheckt wat in de auto moest blijven en wat mee ging naar Nederland hebben we nog even een bak koffie gedronken bij de Nederlander en afscheid genomen.
We waren rond 16.30 uur gaan rijden en moesten ongeveer 20 kilometer de stad door. Wat een chaos. Het verkeer staat er af en toe muurvast en verkeerslichten werken niet samen. Soms is een groene golf handig maar hier in Zambia lijkt het meer op een rode golf. Dat een behoorlijke opstopping veroorzaakt. Maar het zal Zambia niet zijn als daar op ingespeeld wordt. Vele verkopers lopen tussen de rijen auto’s door en proberen dan van alles via je autoraam te verkopen. Meestal gaat het om het dagblad en opwaardering voor de telefoon maar je kunt letterlijk bijna alles kopen. Zo zag ik bezems, ragebollen, dweilen, zonnebrillen, schoenen, landkaarten, oplaadkabels, gevarendriehoeken, shirts, blouses, gereedschap, druiven, bananen, tomaten, snoep, riemen, broeken, emmers, speelgoed, knuffels, monopoly, slippers en horloges voorbij komen. Een bonte verzameling!
Ook lopen kleine kinderen bij de ramen langs en proberen enkele Kwacha’s uit je portemonnee te kloppen. Bennie gaf een jongetje een kwacha die meteen naar een vriendje rende en hem tipte dat er wat te bedelen viel. Helaas sprong het stoplicht op groen en bleef hij beteuterd met lege handen achter. Ook zagen we een klein jong meisje een blinde vrouw begeleiden. De vrouw hield het meisje bij haar schouder vast en zo liepen ze langs de autoramen in de hoop wat te krijgen. Schrijnend maar wel harde werkelijkheid.
Na anderhalf uur waren op plaats van bestemming om een hapje te eten. Bennie wist vanuit het verleden een prima Thais restaurant en daar hebben we heerlijk gedineerd. Na de maaltijd zijn we richting het vliegveld gereden maar dat was een weg met hindernissen. Zo hadden we erg weinig licht aan de voorkant van de auto. Waarschijnlijk waren de reflectoren dusdanig verouderd dat ze hun werk nier goed meer deden. Het was meeliften op je voorganger maar gelukkig stroopte het verkeer nog steeds en ging het niet hard.
De laatste afslag en het vliegveld lag voor ons. Halverwege de weg was weer een roadblock en moesten we stoppen voor een politiecontrole. Bennie moest zijn rijbewijs laten zien en deze werd direct ingenomen. Het probleem was een kapotte koplamp. Gelukkig was er nog een reservelamp en toen deze er in zat en de boel het weer deed kreeg Bennie toch een bekeuring. Heel subtiel werd er onderhandeld over de hoogte van het bedrag maar uiteindelijk verdween de 50 Kwacha in zijn eigen zak en kreeg Bennie zijn rijbewijs weer terug. Over corruptie gesproken….
Inmiddels zitten we op de luchthaven en wachten we totdat we kunnen boarden. Dat duurt nog een paar uur en schrijf intussen mijn blog.
Ik maak de balans op en kijk terug op een fantastische reis. We zijn bijna 11.000 kilometer verder en hebben een hoop gezien en beleefd.
Wat een ervaring…
Tijdens het ontbijt vertelde Donald dat zijn vrouw Debbie vandaag haar verjaardag viert. Niemand had hier iets over verteld en het was voor ons echt een verrassing. Uiteraard uitgebreid gefeliciteerd.
Vanmorgen op tijd weggereden uit Kabwe. Rond 12 uur waren we in Lusaka, de hoofdstad van Zambia. Na een uitgebreide lunch zijn we doorgereden naar een Nederlander die een autoverhuurbedrijf annex garage heeft. Bij hem blijft de auto in onderhoud en onder dak staan zodat Bennie en de Amerikaan Paul gezamenlijk van de auto gebruik kunnen maken. Nadat we alle spullen hadden gecheckt wat in de auto moest blijven en wat mee ging naar Nederland hebben we nog even een bak koffie gedronken bij de Nederlander en afscheid genomen.
We waren rond 16.30 uur gaan rijden en moesten ongeveer 20 kilometer de stad door. Wat een chaos. Het verkeer staat er af en toe muurvast en verkeerslichten werken niet samen. Soms is een groene golf handig maar hier in Zambia lijkt het meer op een rode golf. Dat een behoorlijke opstopping veroorzaakt. Maar het zal Zambia niet zijn als daar op ingespeeld wordt. Vele verkopers lopen tussen de rijen auto’s door en proberen dan van alles via je autoraam te verkopen. Meestal gaat het om het dagblad en opwaardering voor de telefoon maar je kunt letterlijk bijna alles kopen. Zo zag ik bezems, ragebollen, dweilen, zonnebrillen, schoenen, landkaarten, oplaadkabels, gevarendriehoeken, shirts, blouses, gereedschap, druiven, bananen, tomaten, snoep, riemen, broeken, emmers, speelgoed, knuffels, monopoly, slippers en horloges voorbij komen. Een bonte verzameling!
Ook lopen kleine kinderen bij de ramen langs en proberen enkele Kwacha’s uit je portemonnee te kloppen. Bennie gaf een jongetje een kwacha die meteen naar een vriendje rende en hem tipte dat er wat te bedelen viel. Helaas sprong het stoplicht op groen en bleef hij beteuterd met lege handen achter. Ook zagen we een klein jong meisje een blinde vrouw begeleiden. De vrouw hield het meisje bij haar schouder vast en zo liepen ze langs de autoramen in de hoop wat te krijgen. Schrijnend maar wel harde werkelijkheid.
Na anderhalf uur waren op plaats van bestemming om een hapje te eten. Bennie wist vanuit het verleden een prima Thais restaurant en daar hebben we heerlijk gedineerd. Na de maaltijd zijn we richting het vliegveld gereden maar dat was een weg met hindernissen. Zo hadden we erg weinig licht aan de voorkant van de auto. Waarschijnlijk waren de reflectoren dusdanig verouderd dat ze hun werk nier goed meer deden. Het was meeliften op je voorganger maar gelukkig stroopte het verkeer nog steeds en ging het niet hard.
De laatste afslag en het vliegveld lag voor ons. Halverwege de weg was weer een roadblock en moesten we stoppen voor een politiecontrole. Bennie moest zijn rijbewijs laten zien en deze werd direct ingenomen. Het probleem was een kapotte koplamp. Gelukkig was er nog een reservelamp en toen deze er in zat en de boel het weer deed kreeg Bennie toch een bekeuring. Heel subtiel werd er onderhandeld over de hoogte van het bedrag maar uiteindelijk verdween de 50 Kwacha in zijn eigen zak en kreeg Bennie zijn rijbewijs weer terug. Over corruptie gesproken….
Inmiddels zitten we op de luchthaven en wachten we totdat we kunnen boarden. Dat duurt nog een paar uur en schrijf intussen mijn blog.
Ik maak de balans op en kijk terug op een fantastische reis. We zijn bijna 11.000 kilometer verder en hebben een hoop gezien en beleefd.
Wat een ervaring…
-
16 April 2018 - 22:10
Marleen:
Ik heb weer mee genoten van je reis. Goede reis terug en we spreken elkaar snel hoop ik!
Groetjes,
Marleen. -
16 April 2018 - 22:53
Anja Van Der Werf :
Hoi Lex,
Ik heb ook genoten van je verhalen en voor mijn gevoel een beetje met je mee gereisd!
Goede reis en hopelijk tot snel!
Groetjes Anja. -
17 April 2018 - 05:43
Wia:
Ok namens mij .dank voor je blogs..was ontzettend leuk die mee te beleven zoals al vele jaren..
Goede reis en je bent een fantastische vriend.. -
17 April 2018 - 06:25
Carel:
Goede reis weer terug.
Dank voor het meebeleven en meegenieten
TOP -
17 April 2018 - 08:10
Monique:
Lex Bedankt voor de mooie verhalen je beleefde het helemaal mee. Goeie reis en je gaat vast nog een keer terug .
-
17 April 2018 - 12:21
Rietje:
Jammer dat je vakantie om is, jammer dat daarmee ook weer een einde is gekomen aan de boeiende blogs en prachtige foto's... -
20 April 2018 - 16:51
Tessa:
Leuke blog papa! Ik heb het met veel plezier gelezen en wat een mooie foto's heb je gemaakt :-)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
