Vakantie bijna voorbij...
Door: Lex Tervelde
Blijf op de hoogte en volg Lex
15 April 2018 | Zambia, Kabwe
15 april 2015
Vanmorgen een rondleiding gekregen van Donald over zijn bedrijf. Achter zijn huis wordt een grote aardappelschuur gebouwd. Men is daar druk bezig om de vloer te egaliseren en de fundering te leggen. De spanten en het dak zijn klaar nu de wanden nog. Een grote zware truck kwam een oplegger met metselzand brengen. Het vereiste nauwkeurig manoeuvreerwerk om de oplader precies voor de ingang van de loods te krijgen. Tussen bomen door over een smal pad kreeg de chauffeur het voor elkaar. Eén van de achterwielen stond op een kleine verhoging waardoor de vrachtwagen een klein beetje in onbalans stond en dat werd uiteindelijk fataal. Toen de laadbak omhoogging en het hoogste punt had bereikt schoof een deel van het zand uit de bak en de rest zorgde voor een enorme druk op de hydraulische cilinder dat deze iets doorboog en de vrachtwagen met lading deed kantelen. Met een zware dreun en het geluid van krakend metaal viel het geheel op zijn kant. Toen het stof wat opgetrokken was kwam de verbouwereerde chauffeur ongedeerd uit zijn cabine. Het zijn over het algemeen erg donkere mensen hier maar hij zag toch wel erg bleek.
Van de eerste schrik bekomen waren er gelukkig geen slachtoffers behalve een verrijdbare watertank die er verwrongen onder lag. Wat een ravage…
Na deze belevenis leidde Donald ons naar een andere schuur een kilometer of wat verderop. Hier wordt geoogste mais gedroogd en verwerkt. Hij teelt mais voor Morsanto, een grote zaadveredelaar. Rijpe kolven worden handmatig geoogst en overgebracht naar de schuur. Daar worden de vellen handmatig van de kolf gehaald zodat het zaad in de kolf bloot komt te liggen. Hier wordt het een dag of vijf bij een graad of 40 gedroogd en het vochtgehalte teruggebracht tot 13%. Daarna wordt kolf voor kolf handmatig het zaad geoogst met behulp van een mal. Door een kleine gietijzeren mal met in het binnenwerk opstaande randen worden de kolven handmatig rondgedraaid en valt het zaad in een emmer. Honderd vrouwen zijn hier dagelijks mee bezig. De resten van de kolven worden in grote ovens verbrand en daarmee het droogproces in gang gezet. Een vernuftig recyclesysteem.
Er lijkt niets van de mais verloren te gaan want een oude vrouw met getekend gezicht en gekleed in slonzige en deels kapotte kleding zocht het gevallen zaad op en verzamelde het in een zak. Ik vermoed niet dat ze er wat mee verdiend maar zal het uit pure armoede doen om in leven te blijven. Contrasten zijn groot…
Eind van de ochtend zijn Bennie en ik nog een klein rondje over het bedrijf wezen rijden. Niet om naar oogsten of opbrengsten te kijken maar om vogels te spotten. Het was erg mager en er was niet veel te zien. De ooievaar met de Poolse ring liep ook nog steeds op het land en de trekkerchauffeur was nog steeds bezig met eggen. Het zijn ook zulke grote lappen veld dat je dagen bezig bent met bewerken en oogsten. Omdat er niet veel meer te beleven viel zijn we weer teruggereden naar de Burtons.
Momenteel is er ook een investeerder uit Amerika bij de Burtons op het bedrijf. Hij wil een andere boer financieel helpen om het bedrijf te laten groeien. Ook hier wordt mais verbouwd maar er is nog geen drogerij. Dit is een van de dingen die hij wil sponsoren om het proces te versnellen. Daarnaast denkt hij na of hij een extra dam wil aanleggen om meer water te bergen. Dan kan er meer land worden bebouwd en zijn de opbrengsten hoger.
Eind van de middag sloten Bennie en Paul een deal over de auto. Ze gaan hem vanaf vandaag gezamenlijk gebruiken. Bennie heeft nu zijn auto voor de helft verkocht en kan er gebruik van maken als hij ooit nog eens naar Afrika wil.
Vanmorgen een rondleiding gekregen van Donald over zijn bedrijf. Achter zijn huis wordt een grote aardappelschuur gebouwd. Men is daar druk bezig om de vloer te egaliseren en de fundering te leggen. De spanten en het dak zijn klaar nu de wanden nog. Een grote zware truck kwam een oplegger met metselzand brengen. Het vereiste nauwkeurig manoeuvreerwerk om de oplader precies voor de ingang van de loods te krijgen. Tussen bomen door over een smal pad kreeg de chauffeur het voor elkaar. Eén van de achterwielen stond op een kleine verhoging waardoor de vrachtwagen een klein beetje in onbalans stond en dat werd uiteindelijk fataal. Toen de laadbak omhoogging en het hoogste punt had bereikt schoof een deel van het zand uit de bak en de rest zorgde voor een enorme druk op de hydraulische cilinder dat deze iets doorboog en de vrachtwagen met lading deed kantelen. Met een zware dreun en het geluid van krakend metaal viel het geheel op zijn kant. Toen het stof wat opgetrokken was kwam de verbouwereerde chauffeur ongedeerd uit zijn cabine. Het zijn over het algemeen erg donkere mensen hier maar hij zag toch wel erg bleek.
Van de eerste schrik bekomen waren er gelukkig geen slachtoffers behalve een verrijdbare watertank die er verwrongen onder lag. Wat een ravage…
Na deze belevenis leidde Donald ons naar een andere schuur een kilometer of wat verderop. Hier wordt geoogste mais gedroogd en verwerkt. Hij teelt mais voor Morsanto, een grote zaadveredelaar. Rijpe kolven worden handmatig geoogst en overgebracht naar de schuur. Daar worden de vellen handmatig van de kolf gehaald zodat het zaad in de kolf bloot komt te liggen. Hier wordt het een dag of vijf bij een graad of 40 gedroogd en het vochtgehalte teruggebracht tot 13%. Daarna wordt kolf voor kolf handmatig het zaad geoogst met behulp van een mal. Door een kleine gietijzeren mal met in het binnenwerk opstaande randen worden de kolven handmatig rondgedraaid en valt het zaad in een emmer. Honderd vrouwen zijn hier dagelijks mee bezig. De resten van de kolven worden in grote ovens verbrand en daarmee het droogproces in gang gezet. Een vernuftig recyclesysteem.
Er lijkt niets van de mais verloren te gaan want een oude vrouw met getekend gezicht en gekleed in slonzige en deels kapotte kleding zocht het gevallen zaad op en verzamelde het in een zak. Ik vermoed niet dat ze er wat mee verdiend maar zal het uit pure armoede doen om in leven te blijven. Contrasten zijn groot…
Eind van de ochtend zijn Bennie en ik nog een klein rondje over het bedrijf wezen rijden. Niet om naar oogsten of opbrengsten te kijken maar om vogels te spotten. Het was erg mager en er was niet veel te zien. De ooievaar met de Poolse ring liep ook nog steeds op het land en de trekkerchauffeur was nog steeds bezig met eggen. Het zijn ook zulke grote lappen veld dat je dagen bezig bent met bewerken en oogsten. Omdat er niet veel meer te beleven viel zijn we weer teruggereden naar de Burtons.
Momenteel is er ook een investeerder uit Amerika bij de Burtons op het bedrijf. Hij wil een andere boer financieel helpen om het bedrijf te laten groeien. Ook hier wordt mais verbouwd maar er is nog geen drogerij. Dit is een van de dingen die hij wil sponsoren om het proces te versnellen. Daarnaast denkt hij na of hij een extra dam wil aanleggen om meer water te bergen. Dan kan er meer land worden bebouwd en zijn de opbrengsten hoger.
Eind van de middag sloten Bennie en Paul een deal over de auto. Ze gaan hem vanaf vandaag gezamenlijk gebruiken. Bennie heeft nu zijn auto voor de helft verkocht en kan er gebruik van maken als hij ooit nog eens naar Afrika wil.
-
16 April 2018 - 14:45
Wia:
Handwerk is nog altijd tijdrovend..en inspannend....wat een verschil toch weer met onze cultuur.
-
17 April 2018 - 08:06
Monique:
Leuk dat je een rondleiding kreeg over het bedrijf -
18 April 2018 - 10:33
Tom:
Hoi Lex,
Blijft mooi om te lezen. Ook ik ben net bezig met het storten van fundering. Gelukkig hier geen omvallende vrachtwagens.....
De tijd zal voor jou wel voorbij gevlogen zijn denk ik. Veel plezier nog en een goede terugreis toegewenst!
Hartelijkegroet, Tom
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
