3e rondje Etosha...
Door: Lex Tervelde
Blijf op de hoogte en volg Lex
23 Maart 2018 | Namibië, Namutoni
Eindelijk weer wifi en verbinding met internet...Pffff.....
Lekker relaxt opgestaan en ontbeten. Het was wederom koud en veel regen gehad vannacht. De ramen van de auto bleven dan ook op een kiertje staan terwijl we ze normaal wagenwijd hebben open staan. Nee, niets aan deze ochtend. Zelfs de dieren hadden het koud denk ik want er was helemaal niets te zien. Uitgestorven vlaktes en kale bomen zonder vogels. Behalve dan een paar secretarisvogels die fier door het hoge gras liepen te foerageren. Het blijven vreemde vogels die met hun lange poten hun prooi eerst dood trappen en dan opeten. Meestal staan grote sprinkhanen en soms hagedissen en kleine slangen op het menu. Helaas bleven ze steeds net buiten fotografeer afstand en dat is jammer want soms zetten ze hun kopveren zo mooi rechtop waardoor je een wat exotische vogel krijgt.
In de loop van de ochtend werd het iets warmer en de zon kwam af en toe even achter het wolkendek vandaan. Er was meteen meer activiteit. De insecten begonnen te vliegen en de bijeneters werden ook meteen actief. Kleine klapeksters en grauwe klauwieren speurden vanuit de struiken naar prooien. Er was leven in de brouwerij! Zo reden we langzaam rond en maakten af en toe een foto van een vogel.
Eindelijk! Mijn eerste olifant in Etosha. Een prachtige bul stond daar aan de rand van vegetatie en kale zoutvlakte te grazen. Hij had zichtbaar moeite met het lange gras goed in zijn bek te krijgen. Eerst plukte hij voldoende gras, schudde het zand er af en daarna draaide hij het als spaghetti om zijn slurf heen tot een hapklare brok. Dan bracht hij deze grasbal naar zijn bek en maalde het fijn. Een mooi gezicht om te zien hoe inventief hij was met zijn slurf . Rustig kauwend en zich van niets en niemand wat aantrekkend bleef hij prachtig poseren voor de camera. Hij was zo dichtbij dat ik wel een pasfoto kon maken. Zijn grote oren af en toe even laten wuiven in de wind om wat af te koelen. Even later zagen we nog twee grote olifantbullen staan grazen. Wat een rust stralen ze uit en wat een enorme kolos en imposant dier staat er voor je. Wat wel opvalt bij de olifanten is dat ze allemaal kleine slagtanden hebben. Niet één olifant heeft een lange slagtand. Ik heb geen idee wat de verklaring hiervoor is.
Na het olifantenfeestje zijn we rustig teruggereden n aar onze lodge waar we hebben geluncht. Na de lunch nog wat ontspannen op bed of zoals Bennie, bezig is met het uitzoeken van zijn foto’s. Al terug kijkend op de belevenissen van onderweg.
Eind van de middag toch nog even een rondje door het park. Het dreigde enorm naar regen en aan de horizon zag je ook dat er immens veel regen viel. Tegen de donkere lucht ontstond ook een regenboog, een hele mooie die niet zo hoog aan de hemel stond maar heel laag een korte boog over het gras maakte.
Geprobeerd dit vast te leggen op beeld maar of het gelukt is…dat is nog maar de vraag.
Een Europese bijenter zat heel dicht langs de kant van de weg op een kale tak. Vloog af en toe weg om een bij te verschalken om daarna weer terug te keren naar dezelfde tak. Deze sloeg hij dan dood op een tak om vervolgens de dode prooi te verorberen. Met de zon in onze rug en de inktzwarte achtergrond kwam de bijeneter prachtig uit met zijn kleurrijke verenpak. Wat een prachtig bontgekleurde vogels is dat. Het leverde ook weer de nodige foto’s op. Het licht ging nu snel weg en de schemering begon al aardig te vallen. Klokslag half zeven waren we uit het park en zochten onze lodge weer op.
’s Avonds aangeschoven bij het lopend buffet in het restaurant waar een bonte mengeling van blanke mensen aan het eten waren. Veel Duitsers, Zuid-Afrikanen, Namibiërs een enkele Fransoos en uiteraard, hoe kan het ook anders….Nederlanders.
Met een voldaan gevoel terug naar de lodge maar met een kleine smet op het geheel…weer geen internet.
In Afrika ligt een enorme uitdaging voor de KPN!
Lekker relaxt opgestaan en ontbeten. Het was wederom koud en veel regen gehad vannacht. De ramen van de auto bleven dan ook op een kiertje staan terwijl we ze normaal wagenwijd hebben open staan. Nee, niets aan deze ochtend. Zelfs de dieren hadden het koud denk ik want er was helemaal niets te zien. Uitgestorven vlaktes en kale bomen zonder vogels. Behalve dan een paar secretarisvogels die fier door het hoge gras liepen te foerageren. Het blijven vreemde vogels die met hun lange poten hun prooi eerst dood trappen en dan opeten. Meestal staan grote sprinkhanen en soms hagedissen en kleine slangen op het menu. Helaas bleven ze steeds net buiten fotografeer afstand en dat is jammer want soms zetten ze hun kopveren zo mooi rechtop waardoor je een wat exotische vogel krijgt.
In de loop van de ochtend werd het iets warmer en de zon kwam af en toe even achter het wolkendek vandaan. Er was meteen meer activiteit. De insecten begonnen te vliegen en de bijeneters werden ook meteen actief. Kleine klapeksters en grauwe klauwieren speurden vanuit de struiken naar prooien. Er was leven in de brouwerij! Zo reden we langzaam rond en maakten af en toe een foto van een vogel.
Eindelijk! Mijn eerste olifant in Etosha. Een prachtige bul stond daar aan de rand van vegetatie en kale zoutvlakte te grazen. Hij had zichtbaar moeite met het lange gras goed in zijn bek te krijgen. Eerst plukte hij voldoende gras, schudde het zand er af en daarna draaide hij het als spaghetti om zijn slurf heen tot een hapklare brok. Dan bracht hij deze grasbal naar zijn bek en maalde het fijn. Een mooi gezicht om te zien hoe inventief hij was met zijn slurf . Rustig kauwend en zich van niets en niemand wat aantrekkend bleef hij prachtig poseren voor de camera. Hij was zo dichtbij dat ik wel een pasfoto kon maken. Zijn grote oren af en toe even laten wuiven in de wind om wat af te koelen. Even later zagen we nog twee grote olifantbullen staan grazen. Wat een rust stralen ze uit en wat een enorme kolos en imposant dier staat er voor je. Wat wel opvalt bij de olifanten is dat ze allemaal kleine slagtanden hebben. Niet één olifant heeft een lange slagtand. Ik heb geen idee wat de verklaring hiervoor is.
Na het olifantenfeestje zijn we rustig teruggereden n aar onze lodge waar we hebben geluncht. Na de lunch nog wat ontspannen op bed of zoals Bennie, bezig is met het uitzoeken van zijn foto’s. Al terug kijkend op de belevenissen van onderweg.
Eind van de middag toch nog even een rondje door het park. Het dreigde enorm naar regen en aan de horizon zag je ook dat er immens veel regen viel. Tegen de donkere lucht ontstond ook een regenboog, een hele mooie die niet zo hoog aan de hemel stond maar heel laag een korte boog over het gras maakte.
Geprobeerd dit vast te leggen op beeld maar of het gelukt is…dat is nog maar de vraag.
Een Europese bijenter zat heel dicht langs de kant van de weg op een kale tak. Vloog af en toe weg om een bij te verschalken om daarna weer terug te keren naar dezelfde tak. Deze sloeg hij dan dood op een tak om vervolgens de dode prooi te verorberen. Met de zon in onze rug en de inktzwarte achtergrond kwam de bijeneter prachtig uit met zijn kleurrijke verenpak. Wat een prachtig bontgekleurde vogels is dat. Het leverde ook weer de nodige foto’s op. Het licht ging nu snel weg en de schemering begon al aardig te vallen. Klokslag half zeven waren we uit het park en zochten onze lodge weer op.
’s Avonds aangeschoven bij het lopend buffet in het restaurant waar een bonte mengeling van blanke mensen aan het eten waren. Veel Duitsers, Zuid-Afrikanen, Namibiërs een enkele Fransoos en uiteraard, hoe kan het ook anders….Nederlanders.
Met een voldaan gevoel terug naar de lodge maar met een kleine smet op het geheel…weer geen internet.
In Afrika ligt een enorme uitdaging voor de KPN!
-
23 Maart 2018 - 18:07
Wia:
Zo ontspannen genietend mens straal je toch steeds weer uit...geweldig om te zien...lezen... lex -
24 Maart 2018 - 07:54
Engeltje:
Wat fijn Lex dat we na een paar dagen je reis verslagen gemist te hebben, weer volop mee kunnen genieten!!!
Heel veel dank daar voor!!!
Engeltje -
24 Maart 2018 - 10:11
Monique:
Jullie zijn weer in de lucht dus gauw weer bijlezen. Wat weer een mooi verhaal en foto's -
24 Maart 2018 - 10:50
Maarten:
Gelukkig, daar zijn de blogs weer
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
